Najbolja meni poznata metafora koja opisuje kako je biti prozni pisac nalazi se u romanu Mao II Dona Delila, gde on opisuje knjigu koju upravo piše kao svojevrsno ogavno unakaženo detence što prati pisca unaokolo, večno puzeći za piscem (vuče se po podovima restoranâ gde pisac pokušava da jede, pojavljuje […]