Jasan Pogled
Važno, a maloU srce može da stane,Na dlan, u šaku… Ko čista duša lakoŠto leti ka nebu,Ka suncu u oblaku… Ima bezđačku školuI učiteljsku kućuI nad potokom voćnjakŠto šapće u svanuću… A iznad sebe brdoGdje kosmos cijeli spavaKrstače ili znamenjeIznad voljenih glava… Košnicu uspomena,I predačku slikuI strica TihomiraČuvara na braniku… […]
Nikada neću naučiti kako da izujem cipele i pustim gradda ugrize moja stopala,neću se napijati pod mostovima, neću praviti stilske greške.Prihvatam ovu sudbinu ispeglanih košulja,stižem na vreme u bioskop, ustupam mesto starim gospođama.Muka mi je odprodužene poremećenosti čula,više volim pastu za zube i peškire. Vakcinišem se.Pogledaj ovog bednog ljubavnika, nesposobnog […]
ne želim da budemu bilo čemunajboljibio bih tadau svemuudaljendremamsa otkrivenim stopalompod ćebetom od Gausove krive Michal Mitrík
Vidim čeličnu kvaku na smeđim drvenim vratima.To su ulazna vrata u kuću.Kvaku vidim veoma krupno.Sunce koje prolazi kroz grane visokog bora pravitreperavu kontrastnu šaru po zidu kuće,povremeno protkanu belim leptirima.Ispod tog bora dremam, slušam insekte,u ustima imam komad saćakoji kotrljam i prevrćem jezikom, isisavam med.Sitne ose lebde u vazduhu.Osim kvake, […]
Pobjeđuje samo onaj koji nikada ne uspije.(Pessoa) U knjizi „Pet genija“, izvorno „Az ōt géniusz“, Béla Hamvas na jednome mjestu piše: „Nismo mi birali svoju sudbinu, sudbina smo mi sami“. U množini svojih implicitnih značenja, ta konstatacija ponajprije prianja uz život i djelo ili, još točnije, uz život i smrt, […]
Nema ljubavi prema životu bez očajanja pred životom
dnevnik (novembar 1975 – mart 1977) 1976. 25. mart U panici, probudio se u pomrčini i izašao na ulicu samo u ogrtaču preko pižame; zvižduće neka ptica, kao kad gospodar zove svog psa (5 sati ujutro) Mali, tesan svet prestrašenoga Dodati sebi jedan drugi bol kao spas Oblaci dima iz […]
Na kraju Karađorđeve u gradu N. je zgrada jedinica. Prva podignuta zgrada nakon strašnog engleskog bombardovanja 1944. Brzo su podignute i zgrade na obodu ulice Vuka Mićunovića i ulice Narodnih heroja, tako je uveliko prošireno otmeno dvorište predratnog hotela Nikšić porodice Makrid. U tom hotelu Luj Davičo u aprilu 1942. […]
Kao palidrvce pobodeno kraj ogromne prazne rijeke.Jednako važan kao onaj koji ga posmatra iz voza što tutnji preko visokog mosta.Glava putnika je kao glavica čiode.Trenutak pogleda vezuje ih u mrtvi čvor.Onaj kraj rijeke uranja u hladnu maticu.Onaj iz voza presamićuje se nad ponoromU krošnjama se jate sive ptice. Boris Jovanović
Roman Polanski jedan je od onih jedinstvenih, kontraverznih umetnika i ličnosti čiji su se filmovi i životna priča isprepleli i satkali vlastitom magijom neverovatnu, zastrašujuću i brutalno zlokobnu storiju. Ovaj poljsko-francuski režiser, scenarista, producent i glumac smestio je sebe svojim izvanrednim delima i tragičnom životnom pričom između krajnosti genijalnog filmskog […]