Jasan Pogled
Mladi pisac i književni kritičar Orlando Barone zabeležio je na magnetofonsku traku niz razgovora između dva velikana argentinske i svetske književnosti: Horhea Luisa Borhesa i Ernesta Sabata. Nakon dve decenije razdora zbog dubokih estetskih i političkih razlika, Borhes i Sabato su se između decembra 1974. i marta 1975. sedam puta […]
Witold Gombrowicz vs. Bruno Schulz Postoje ekscentrični, bizarni fanatici i lunatici posvećeni umjetnosti do krajnjih granica njezine iskazivosti. No, postoje i rijetki „aristokratski gadovi“ najviše razine duhovnosti i dostojanstva koje književnost uopće može dosegnuti u usponu Jakovljevim ljestvama do posljednje postaje vječnosti. Uvijek je dvoje i to vrijedi za kozmološka načela […]
Od vremena kad je Sjenkjevič svoj roman napisao, svet u kome živimo bitno se izmenio, a ponajpre je iščezao kolonijalistički duh koji nesumnjivo provejava stranicama ove knjige. I arapski i afrički svet stekli su tokom poslednjih decenija bitno drugačije odrednice, a sa „crnog kontinenta“ odavno su nestale i poslednje „bele […]
Magia sutra 47. Poistovećenje i brkanje – što je samo drugi izraz za viđenje i privid. Može li biti sposoban za spasenje takav život- ni plan koji se sastoji od grehova besprekorno preobučenih u vrline, i u čijoj osnovi se krije, potisnuto i skriveno, neprepoznatljivo i pritajeno, tama i bolest […]
Spisi Miloša Crnjanskog o Mikelanđelu u izdanju Nolita (Crnjanski 1981) predstavljaju složen ekfrastički pokušaj na više nivoa: pre svega reč je o Crnjanskom piscu-pesniku koji piše o Mikelanđelovom životu na način koji zaobilazi zvanične biografije renesansnog umetnika; u okviru tog svojevrsnog životopisa Crnjanski pisac-pesnik i Crnjanski-umetnik (jer Crnjanski kaže: „Hteo […]
Administrator revolucije ‒ Fouquier de Tinville12 naslov je znamenite konferencije održane u Rimu u ožujku 1925. u organizaciji Maria Trozzija3 koju je sada u sjajnome tipografskom ruhu objavila Tipografia Romana iz Vie degli Zingari 19. Trozzi, eminentan pravnik s rimskoga foruma, s mnogo elokvencije i umješnosti u njoj nastoji rehabilitirati […]
Za neke se ljude, kao primjerice za velikog Aleksandra, kaže da je njihov znoj širio ugodan miris, što je bila posljedica nekog rijetkog i izvanrednog tjelesnog sastava; tome su uzrok tražili i Plutarh1 i neki drugi2. No, tijelo u velikoj većini ljudi ponaša se protivno tome, a najbolje što mu […]
Sada ona spava. Moždau ovaj čas stresa davnu tugu granjapod gluvim svodom pathnje; ništane osjećajući, daleka od sebe, sanjausahla možda groblja, možda izvorišta.Nečije su oči ostale,imena bivših po stablima;ispod lišća, ispod korenečije su zore ostaletavnilom Zelengore. Pomislimo: planduju šumenegdje, pogašene zaboravom;između nas luduju proplanciogrezli visoko travomkoja i ne zna staze […]
Amsterdam, njegov centar, urbanistički je dovršen grad. Iz lutkine kuće može se pincetom izvaditi poneki detalj, obrisati s njega prašina, može se iznova obojati minijaturni stolić na prvom spratu, mogu se promijeniti minijaturne zavjese na drugom, štoviše, može se obnoviti i cijela fasada lutkine kuće, ali to je sve. Svaki […]
Krajem tridesetih godina dvadesetog veka francuski pesnik i etnograf M. Leris u razgovoru s nemačkim kritičarem V. Benjaminom nazvao je Cveće zla „najnepomirljivijom pesničkom knjigom”1. Pesnik, koji je prošao kroz školu nadrealizma i zbog toga naročito prijemčiv za „alhemiju reči”, za onaj njihov smisao koji ne beleže profesionalni leksikografi, a […]