Anatomija Fenomena

Antonen Arto – Crni pesnik [Antologija svjetske poezije]

Crni pesniče, dojka device
te opseda,
žučljivi pesniče, život vri
i grad gori,
i nebo se rastače u kiši,
tvoje pero grebe u srcu života.

Šuma, šuma, oči vrve
po namnoženim pinjolima;
olujne kose, pesnici
uzjahuju konje, pse.

Oči besne, jezici prevrću
nebo navrlo u nozdrve
kao mleko dojiljsko i modro;
obešen sam o vaša usta,
žene, tvrdih srca sirćetnih.

Antonen Arto

Ostavite komentar: